به‌روزرسانی حقوقی سپتامبر ۲۰۲۶
مقدمه
کد وی هشتاد و هفت یک ثبت اداری مرتبط با خروج داوطلبانه شخصی است که در نظام حمایت موقت قرار داشته است. این ثبت با کدهای امنیتی، محکومیت کیفری، تصمیم اخراج و ممنوعیت ورود ماهیت یکسانی ندارد.
دامنه مستقیم این کد برای اتباع ایرانی محدود است، زیرا تابعیت ایرانی به‌خودی‌خود شخص را در نظام حمایت موقت قرار نمی‌دهد. ظهور کد در پرونده یک تبعه ایرانی می‌تواند به سابقه وضعیت، داده هویتی دیگر، خروج ثبت‌شده یا اشتباه در تطبیق اطلاعات مربوط باشد.
اثر حقوقی کد از عنوان آن به‌تنهایی به دست نمی‌آید. تاریخ و شیوه خروج، وضعیت حمایتی پیش از خروج، فرم‌های موجود، تصمیم پایان وضعیت و هر تصمیم مستقل درباره ورود یا اقامت، اجزای جداگانه بررسی‌اند.
تعریف کد وی هشتاد و هفت
عنوان وی هشتاد و هفت در سامانه اتباع خارجی برای ثبت خروج داوطلبانه شخص دارای حمایت موقت به کار می‌رود. این عنوان فنی در قانون شماره ۶۴۵۸ به‌عنوان مجازات یا سبب مستقل اخراج تعریف نشده است.
ثبت کد نشان می‌دهد اداره، خروج را در چارچوب بازگشت داوطلبانه ثبت کرده است. صحت این نتیجه به وجود وضعیت حمایت موقت، تحقق خروج و معتبر بودن اراده‌ای وابسته است که به‌عنوان رضایت به بازگشت ثبت شده است.
کد ممکن است پس از پایان اثر اجرایی نیز به‌عنوان سابقه در پرونده باقی بماند. باقی‌ماندن سابقه با فعال‌بودن مانع ورود یا وجود تصمیم جاری یکسان نیست.
دامنه اصلی کاربرد
دامنه اصلی وی هشتاد و هفت به نظام حمایت موقت مربوط است. این نظام برای ورود جمعی و گسترده اشخاصی ایجاد شده است که امکان رسیدگی فردی فوری به درخواست‌های حمایت آنان وجود ندارد.
در چارچوب فعلی ترکیه، حمایت موقت با گروه تعریف‌شده‌ای که بر اثر وقایع سوریه به ترکیه آمده‌اند ارتباط دارد. تابعیت، مبدأ ورود، تاریخ ورود و سابقه ثبت عناصر تعیین‌کننده شمول این وضعیت‌اند.
ازاین‌رو، وجود گذرنامه ایرانی بدون سابقه دیگری در پرونده، مبنای عادی ثبت وی هشتاد و هفت نیست. هر ثبت درباره تبعه ایرانی به ارتباط واقعی او با یک پرونده حمایت موقت یا به احتمال خطای اداری نیاز دارد.
حمایت موقت و پایان فردی آن
مقررات حمایت موقت موارد پایان فردی این وضعیت را مشخص می‌کند. خروج داوطلبانه از ترکیه یکی از وقایعی است که می‌تواند حمایت موقت شخص را به‌صورت فردی خاتمه دهد.
پذیرش در کشور ثالث، خروج به کشور ثالث، فوت، برخورداری از وضعیت اقامتی دیگر و تحصیل تابعیت ترکیه نیز می‌توانند بر ادامه حمایت موقت اثر بگذارند. سبب پایان باید در پرونده همان شخص قابل تشخیص باشد.
پایان حمایت موقت یک نتیجه حقوقی درباره وضعیت اقامت حمایتی است. وی هشتاد و هفت ثبت مربوط به واقعه خروج داوطلبانه است و به‌تنهایی جای همه تصمیم‌ها و داده‌های مربوط به پایان وضعیت را نمی‌گیرد.
جایگاه اتباع ایرانی
اتباع ایران در صورت ادعای خطر بازگشت، در قلمرو حمایت بین‌المللی فردی قرار می‌گیرند و نه صرف تابعیت ایرانی در قلمرو حمایت موقت. پناهندگی، پناهندگی مشروط و حمایت فرعی وضعیت‌هایی هستند که پس از رسیدگی فردی ارزیابی می‌شوند.
ممکن است شخصی که اکنون با هویت یا گذرنامه ایرانی شناخته می‌شود، در گذشته با داده هویتی یا تابعیتی دیگری ثبت شده باشد. همچنین شباهت نام، شماره شناسایی نادرست یا ادغام پرونده‌ها می‌تواند کد مربوط به شخص دیگر را در پرونده منعکس کند.
در نتیجه، مشاهده وی هشتاد و هفت در پرونده تبعه ایرانی به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که او دارای حمایت موقت بوده یا بازگشت داوطلبانه معتبر انجام داده است. رابطه میان کد، هویت و سابقه وضعیت باید از پرونده اداری روشن شود.
تفاوت حمایت موقت و حمایت بین‌المللی
حمایت موقت یک سازوکار جمعی و استثنایی برای ورود گسترده است. حمایت بین‌المللی بر درخواست و ارزیابی فردی درباره خطر آزار یا صدمه جدی استوار است.
کارت حمایت موقت، مدرک متقاضی حمایت بین‌المللی و مدرک دارنده وضعیت حمایت بین‌المللی آثار و مبانی حقوقی متفاوت دارند. پایان هر وضعیت نیز تابع سبب و تشریفات همان نظام است.
وی هشتاد و هفت به‌طور خاص با سابقه خروج داوطلبانه در حمایت موقت ارتباط دارد. پایان یا پس‌گرفتن درخواست حمایت بین‌المللی باید با تصمیم و ثبت مربوط به همان فرایند شناخته شود و صرف عنوان وی هشتاد و هفت جای آن را نمی‌گیرد.
مفهوم بازگشت داوطلبانه
بازگشت داوطلبانه بر تصمیم آزاد شخص برای ترک ترکیه و بازگشت به کشور مبدأ یا محل پذیرفته‌شده استوار است. داوطلبانه‌بودن با اخراج اجباری یا انتقالی که بدون انتخاب واقعی انجام می‌شود تفاوت دارد.
امن، داوطلبانه، آبرومندانه و منظم‌بودن از عناصر فرایند بازگشت‌اند. اراده شخص باید در زمان امضا و خروج وجود داشته باشد و به مقصد، نتیجه پایان وضعیت و امکان بازگشت به ترکیه مربوط شود.
صرف وقوع خروج از مرز، علت خروج را به‌تنهایی ثابت نمی‌کند. خروج می‌تواند داوطلبانه، ناشی از اجرای تصمیم اخراج یا حاصل شرایطی باشد که آزادی انتخاب را از میان برده است.
رضایت آزاد و آگاهانه
رضایت زمانی آزاد است که از فشار جسمی یا روانی، تهدید، فریب و اجبار اداری ناشی نشده باشد. رضایت آگاهانه نیز مستلزم فهم ماهیت فرم، مقصد خروج و آثار آن بر وضعیت حمایتی است.
شرایط نگهداری، مدت سلب آزادی، دسترسی به مترجم، وضعیت سلامت و محتوای اطلاعات ارائه‌شده در ارزیابی رضایت نقش دارند. امضایی که در محیط محدودکننده گرفته شده است باید همراه با این شرایط سنجیده شود.
وجود امکان نظری برای خودداری از امضا، رضایت واقعی را به‌تنهایی اثبات نمی‌کند. ارزیابی به رخدادهای پیش از امضا، رفتار مأموران، اظهارات شخص و شیوه اجرای خروج وابسته است.
فرم بازگشت داوطلبانه
فرم بازگشت داوطلبانه سند اصلی ثبت اراده و اطلاعات خروج است. هویت شخص، مقصد، تاریخ، زبان فرم، توضیح آثار حقوقی، امضاها و مشخصات اشخاص حاضر از عناصر محتوایی آن به شمار می‌روند.
فرم باید با سوابق مرزی، زمان تحویل مدرک حمایتی و تصمیم‌های موجود سازگار باشد. تفاوت تاریخ، مقصد یا هویت میان اسناد می‌تواند اعتبار نتیجه اداری را تحت تأثیر قرار دهد.
فرم دلیل قابل ارزیابی است و ارزش آن مطلق نیست. وجود امضا، ادعای اجبار، ناآگاهی یا خطای هویتی را بدون بررسی بی‌اثر نمی‌کند.
زبان و ترجمه
فهم زبان فرم با اعتبار رضایت ارتباط مستقیم دارد. شخص باید محتوای اعلام‌شده و نتایج پایان حمایت موقت را در زبانی که واقعاً می‌فهمد دریافت کرده باشد.
نام مترجم، زبان ترجمه، شیوه ترجمه و امضای مترجم می‌تواند در پرونده ثبت شود. ذکر کلی ارائه ترجمه، بدون روشن‌بودن زبان و محتوای منتقل‌شده، میزان فهم را به‌تنهایی نشان نمی‌دهد.
توانایی گفت‌وگوی روزمره به زبان ترکی با درک اصطلاحات حقوقی و آثار یک سند یکسان نیست. سطح فهم باید با پیچیدگی متن و اهمیت نتیجه سنجیده شود.
شرایط بازداشت و مرکز بازگرداندن
فرم بازگشت ممکن است در زمان بازداشت اداری یا اقامت در مرکز بازگرداندن امضا شده باشد. وجود سلب آزادی، داوطلبانه‌بودن را خودکار رد نمی‌کند، اما زمینه‌ای مهم برای سنجش آزادی اراده است.
اطلاع از دلیل نگهداری، دسترسی به وکیل یا نماینده، تماس با خانواده، مترجم و وضعیت درمانی می‌تواند بر توان تصمیم‌گیری شخص اثر بگذارد. تهدید به ادامه نامحدود نگهداری یا ارائه بازگشت به‌عنوان تنها راه آزادی با رضایت آزاد سازگار نیست.
بازداشت اداری، تصمیم اخراج، فرم بازگشت و کد وی هشتاد و هفت اعمال یا اسناد جداگانه‌اند. اعتبار هر یک بر پایه سبب، تشریفات و مرجع مربوط به همان عمل بررسی می‌شود.
ارزش اثباتی امضا
امضا انتساب ظاهری سند به شخص را تقویت می‌کند، اما نتیجه قطعی درباره آزادی و آگاهی اراده ایجاد نمی‌کند. شرایط اخذ امضا و امکان فهم متن بخشی از ارزش اثباتی آن است.
اثر انگشت، امضای مأمور، مترجم یا شاهد نیز می‌تواند اصالت فرایند را پشتیبانی کند. نبود یا تعارض این عناصر در کنار سایر اسناد ارزیابی می‌شود و هر نقص نتیجه واحدی ایجاد نمی‌کند.
ادعای سفیدامضا، امضای برگه ترکی بدون ترجمه یا درج اطلاعات پس از امضا با نسخه سند، زمان‌بندی رخدادها و دیگر سوابق پرونده سنجیده می‌شود.
خروج مرزی و اسناد آن
ثبت مرزی تاریخ، گذرگاه و جهت خروج را نشان می‌دهد. این داده می‌تواند وقوع خروج را ثابت کند، اما به‌تنهایی داوطلبانه‌بودن و آگاهی از آثار حقوقی را ثابت نمی‌کند.
تحویل کارت حمایت موقت، بلیت، صورت‌جلسه همراهی تا مرز و ثبت مقصد می‌توانند با فرم بازگشت مقایسه شوند. ناسازگاری میان این داده‌ها در تشخیص ماهیت خروج اهمیت دارد.
اگر خروج بر پایه تصمیم اخراج اجرا شده باشد، ثبت آن به‌عنوان بازگشت داوطلبانه نیازمند دلیل مستقل درباره تغییر واقعی اراده شخص است. اجرای اجباری و بازگشت داوطلبانه دو مبنای حقوقی متفاوت‌اند.
انصراف و خاتمه حمایت بین‌المللی
درخواست حمایت بین‌المللی می‌تواند بر اثر پس‌گرفتن صریح، پس‌گرفتن ضمنی یا تصمیم قانونی دیگری پایان یابد. هر سبب دارای شرایط و آثار مربوط به همان فرایند فردی است.
خروج از ترکیه می‌تواند بر ادامه رسیدگی حمایت بین‌المللی اثر بگذارد، اما عنوان وی هشتاد و هفت تصمیم پایان پرونده حمایت بین‌المللی را به‌تنهایی اثبات نمی‌کند. تصمیم، ابلاغ و مبنای قانونی آن باید جداگانه قابل تشخیص باشد.
بازگشت به ایران برای تبعه ایرانی می‌تواند در ارزیابی ادعای خطر نیز یک واقعه مهم باشد. معنای این سفر به مدت، علت، نحوه ورود و خروج و شرایط شخصی وابسته است و از خود کد استنباط نمی‌شود.
رابطه کد با پایان وضعیت
ثبت وی هشتاد و هفت و پایان حمایت موقت به یک واقعه خروج مرتبط‌اند، اما از نظر اداری دو مفهوم جدا هستند. کد واقعه را در سامانه نشان می‌دهد و پایان وضعیت نتیجه حقوقی آن واقعه است.
ابطال یا اصلاح کد می‌تواند مبنای پایان وضعیت را تحت تأثیر قرار دهد، به‌ویژه هنگامی که پایان فقط بر همان خروج داوطلبانه استوار باشد. وجود سبب مستقل برای پایان وضعیت، نتیجه را از اثر کد جدا می‌کند.
فعال‌سازی دوباره وضعیت پیشین نتیجه خودکار حذف کد نیست. ثبت مجدد، ارزیابی وضعیت و تصمیم درباره پذیرش دوباره در نظام مربوط، اعمال اداری متمایزند.
ارتباط با ممنوعیت ورود
وی هشتاد و هفت به‌تنهایی ممنوعیت ورود به ترکیه ایجاد نمی‌کند. ممنوعیت ورود یک تصمیم جداگانه است که باید مبنای قانونی، تاریخ آغاز و مدت مشخص داشته باشد.
شخص ممکن است پس از بازگشت داوطلبانه هیچ ممنوعیت فعالی نداشته باشد یا به سبب دیگری با ممنوعیت ورود روبه‌رو شود. پاسخ درباره امکان ورود از وضعیت همه تصمیم‌های مرزی در تاریخ ورود ناشی می‌شود.
حذف کد، ممنوعیت مستقلی را خودکار از میان نمی‌برد و پایان ممنوعیت نیز سابقه وی هشتاد و هفت را خودکار حذف نمی‌کند. وابستگی یا استقلال دو ثبت باید در پرونده مشخص شود.
ارتباط با تصمیم اخراج
تصمیم اخراج فرمان اداری برای ترک ترکیه است، در حالی که بازگشت داوطلبانه بر اراده آزاد شخص استوار است. وجود وی هشتاد و هفت جای تصمیم مکتوب اخراج یا دلایل آن را نمی‌گیرد.
اگر تصمیم اخراج صادر و ابلاغ شده باشد، دعوی ابطال آن تابع مهلت خاص هفت روز از ابلاغ است. این مهلت با مهلت اعتراض به ثبت مستقلی که اثر قطعی و اجرایی دارد یکسان نیست.
لغو تصمیم اخراج، اعتبار فرم بازگشت یا کد را در همه موارد خودکار تعیین نمی‌کند. هرگاه خروج ادعایی فقط نتیجه اجرای همان تصمیم باشد، رابطه میان دو عمل در ارزیابی قانونی اهمیت پیدا می‌کند.
تفاوت با کد ج هشتاد و هفت
وی هشتاد و هفت و ج هشتاد و هفت از نظر حرف، مبنا و اثر متفاوت‌اند. شباهت عددی این دو کد به معنای ارتباط حقوقی میان آن‌ها نیست.
ج هشتاد و هفت با ارزیابی امنیت عمومی درباره تبعه خارجی ارتباط دارد. وی هشتاد و هفت به ثبت بازگشت داوطلبانه در نظام حمایت موقت مربوط است و ماهیت امنیتی ندارد.
وجود یکی، وجود دیگری را اثبات نمی‌کند. هر کد باید با حرف کامل، تاریخ، وضعیت فعال و سند مبنا شناسایی شود تا اشتباه میان دو عنوان بر نتیجه اداری اثر نگذارد.
اعضای خانواده
وضعیت حمایتی و ثبت خروج هر عضو خانواده به هویت و وقایع مربوط به همان شخص وابسته است. خروج داوطلبانه یک عضو، وی هشتاد و هفت را خودکار برای همسر، فرزند یا والد ایجاد نمی‌کند.
خروج مشترک خانواده می‌تواند در یک مجموعه اسناد ثبت شود، اما رضایت و هویت هر فرد باید قابل تشخیص باشد. آثار بر وضعیت کودکان نیز با نمایندگی قانونی و منافع عالی آنان ارتباط دارد.
پایان وضعیت یک عضو می‌تواند بر وحدت خانواده و پرونده‌های وابسته اثر عملی بگذارد، ولی اثر حقوقی هر تصمیم باید در پرونده شخص مربوط ثبت شود.
کودکان و منافع عالی کودک
در تصمیمی که به خروج یا پایان وضعیت کودک منتهی می‌شود، منافع عالی کودک ملاحظه اساسی است. سن، رشد، سلامت، پیوند خانوادگی، آموزش و خطر مقصد در این ارزیابی نقش دارند.
امضای والد یا نماینده قانونی جای بررسی آثار فردی تصمیم بر کودک را نمی‌گیرد. تعارض منافع میان کودک و نماینده نیز می‌تواند بر کفایت نمایندگی اثر بگذارد.
توان کودک برای بیان نظر با سن و رشد او سنجیده می‌شود. ثبت‌نشدن نظر کودک در موضوعی که مستقیماً بر زندگی او اثر دارد می‌تواند بخشی از بررسی تشریفات باشد.
بازگشت دوباره به ترکیه
بازگشت داوطلبانه و پایان حمایت موقت، حق خودکار برای ورود دوباره یا احیای وضعیت پیشین ایجاد نمی‌کند. ورود مجدد بر پایه گذرنامه، ویزا یا معافیت، ممنوعیت‌های فعال و شرایط مرزی تاریخ ورود بررسی می‌شود.
برای تبعه ایرانی، وجود وی هشتاد و هفت نباید بدون رابطه با هویت و سابقه واقعی به‌عنوان مانع مستقل تلقی شود. با این حال، دیگر تصمیم‌های مهاجرتی می‌توانند نتیجه ورود را جداگانه تعیین کنند.
ورود مجدد نیز کد تاریخی را خودکار حذف نمی‌کند. وضعیت ثبت، وضعیت اقامت تازه و اعتبار هر تصمیم پیشین سه موضوع متمایزند.
ویزا و اجازه اقامت
وی هشتاد و هفت می‌تواند هنگام بررسی ویزا یا اجازه اقامت در سابقه اداری دیده شود. اثر آن باید با ماهیت کد و ارتباط واقعی آن با شخص و درخواست موجود توضیح داده شود.
رد ویزا، رد یا لغو اجازه اقامت و کد وی هشتاد و هفت اعمال یکسانی نیستند. هر تصمیم دارای شرایط قانونی، مرجع، ابلاغ و مهلت قضایی مربوط به خود است.
وجود سابقه خروج داوطلبانه به‌تنهایی همه شرایط یک درخواست تازه را تعیین نمی‌کند. نتیجه به شرایط قانونی نوع ویزا یا اقامت و دیگر داده‌های معتبر پرونده وابسته است.
اشتباه هویتی و ثبت نادرست
تفاوت نویسه‌های فارسی، ترکی و لاتین، شباهت نام، تاریخ تولد ناقص، شماره گذرنامه پیشین یا شماره شناسایی اشتباه می‌تواند داده وی هشتاد و هفت را به شخص نادرست متصل کند.
نام والدین، محل تولد، عکس، داده زیستی، شماره شناسایی تبعه خارجی و سوابق مرزی در تفکیک هویت‌ها نقش دارند. سازگاری همه این عناصر برای تعیین تعلق ثبت اهمیت دارد.
اگر شخص هیچ سابقه حمایت موقت یا خروج از گذرگاه ذکرشده نداشته باشد، این تعارض با مبنای کد ارتباط مستقیم دارد. اصلاح یک داده هویتی باید در تصمیم‌ها و سامانه‌های وابسته نیز منعکس شود.
ابلاغ و آگاهی از کد
ثبت داخلی کد همیشه با ابلاغ جداگانه همراه نیست. آگاهی ممکن است هنگام ورود، درخواست اقامت، بررسی پرونده حمایت یا ابلاغ تصمیم دیگری ایجاد شود.
اطلاع شفاهی از نام کد با ابلاغ کتبی یک عمل قطعی و اجرایی یکسان نیست. برای تشخیص مهلت قضایی، متن تصمیم، تاریخ تحویل و اثری که به شخص اعلام شده است اهمیت دارد.
تاریخ ایجاد سامانه‌ای کد به‌تنهایی تاریخ آغاز مهلت دعوی را تعیین نمی‌کند. مهلت با ابلاغ عمل قابل دعوی یا اثبات آگاهی کامل از آن در چارچوب قواعد مربوط سنجیده می‌شود.
پرونده اداری و دلیل
پرونده اداری می‌تواند شامل فرم بازگشت، ترجمه، صورت‌جلسه، ثبت مرزی، نسخه کارت حمایت، تصمیم پایان وضعیت و مکاتبات مربوط باشد. هر سند باید به هویت و تاریخ‌های پرونده متصل باشد.
اداره در اختلاف قضایی باید سبب ثبت و اسناد مبنای آن را به دادگاه ارائه کند. ذکر عنوان وی هشتاد و هفت بدون نشان‌دادن وضعیت حمایت موقت و واقعه خروج، امکان نظارت مؤثر را محدود می‌سازد.
تعارض میان فرم، سوابق مرزی و تصمیم‌های وضعیت بر استحکام نتیجه اداری اثر دارد. دادگاه ارتباط منطقی میان داده‌ها و اثر حقوقی مورد اختلاف را بررسی می‌کند.
بازبینی اداری ثبت
خطای هویتی، نبود خروج، بی‌اعتباری رضایت یا ناسازگاری اسناد می‌تواند موضوع بازبینی اداری قرار گیرد. نتیجه بازبینی ممکن است اصلاح، غیرفعال‌کردن یا حذف ثبت و هماهنگ‌سازی تصمیم‌های وابسته باشد.
بر پایه ماده یازده قانون آیین دادرسی اداری، پیش از طرح دعوی و در مهلت آن، درخواست لغو، پس‌گرفتن، تغییر یا انجام عمل جدید نزد مرجع بالاتر یا همان مرجع قابل طرح است. این درخواست شرط اجباری دعوی ابطال نیست.
درخواست ماده یازده جریان مهلت دعوی را متوقف می‌کند. اگر ظرف سی روز پاسخ داده نشود، درخواست ردشده محسوب می‌شود و با پاسخ صریح یا پایان این دوره، بخش باقی‌مانده مهلت دوباره جریان می‌یابد.
دعوی ابطال و مهلت شصت روزه
ثبت وی هشتاد و هفت هنگامی می‌تواند موضوع دعوی ابطال باشد که اثر قطعی و اجرایی بر وضعیت حقوقی شخص ایجاد کند. یادداشت صرفاً داخلی که هنوز اثر خارجی ندارد از نظر قابلیت طرح دعوی وضعیت متفاوتی دارد.
در نبود مهلت خاص، مهلت عمومی طرح دعوی در دادگاه اداری شصت روز از ابلاغ کتبی عمل قطعی و اجرایی است. محاسبه مهلت از روز پس از ابلاغ آغاز می‌شود.
اگر کد همراه با تصمیم اخراج، رد اقامت یا پایان حمایت بین‌المللی باشد، مهلت هر تصمیم بر پایه قانون و ابلاغ همان عمل محاسبه می‌شود. مهلت شصت‌روزه کد جای مهلت خاص تصمیم همراه را نمی‌گیرد.
اثر دعوی و توقف اجرا
طرح دعوی ابطال به‌تنهایی اجرای کد یا تصمیم‌های وابسته را متوقف نمی‌کند. توقف اثر اجرایی به قرار دادگاه یا تغییر اداری وضعیت ثبت وابسته است.
قرار توقف اجرا زمانی صادر می‌شود که اجرای عمل زیان دشوار یا ناممکن برای جبران ایجاد کند و عمل نیز آشکارا خلاف قانون باشد. تحقق هم‌زمان هر دو شرط لازم است.
قرار توقف اجرا نتیجه نهایی دعوی را تعیین نمی‌کند. دامنه قرار نیز به عمل مشخصی محدود است که دادگاه در متن آن ذکر کرده است.
تناسب و آثار فردی
اثر وی هشتاد و هفت بر ورود، اقامت یا وضعیت حمایتی باید با واقعه‌ای که مبنای ثبت شده است ارتباط و تناسب داشته باشد. استفاده از سابقه‌ای که به شخص تعلق ندارد یا رضایت معتبر را نشان نمی‌دهد با این معیار سازگار نیست.
مدت اقامت، وضعیت خانواده، سلامت، آموزش کودکان و خطر مقصد می‌توانند در سنجش آثار تصمیم‌های وابسته نقش داشته باشند. این عوامل ماهیت کد را تغییر نمی‌دهند، اما بر قانونی‌بودن نتیجه اجرایی اثر می‌گذارند.
تناسب مستلزم تمایز میان نگهداری یک سابقه تاریخی و تحمیل مانع جاری است. هر اثر مستمر باید هدف قانونی و ضرورت قابل توضیح داشته باشد.
اصل منع بازگرداندن
اصل منع بازگرداندن انتقال شخص به محلی را که در آن خطر شکنجه، رفتار غیرانسانی، تهدید جان یا دیگر صدمه ممنوع وجود دارد محدود می‌کند. این اصل مستقل از عنوان کد در پرونده اعمال می‌شود.
فرم بازگشت داوطلبانه نمی‌تواند انتقال اجباری به مقصد دارای خطر ممنوع را مشروع سازد. اگر رضایت آزاد و آگاهانه نباشد، نام‌گذاری فرایند به‌عنوان بازگشت داوطلبانه ماهیت واقعی انتقال را تغییر نمی‌دهد.
برای تبعه ایرانی، فعالیت سیاسی، تغییر دین، عقیده، هویت جنسیتی، گرایش جنسی یا دیگر ویژگی‌های شخصی می‌تواند در ارزیابی خطر بازگشت نقش داشته باشد. نتیجه به واقعیت‌های فردی و شرایط مقصد در زمان تصمیم وابسته است.
استیناف و قطعیت
حکم دادگاه اداری درباره ثبت وی هشتاد و هفت تابع قواعد عمومی استیناف است. مهلت استیناف سی روز از تاریخ ابلاغ حکم نخستین است.
دادگاه منطقه‌ای اداری می‌تواند رأی را از نظر حقوقی و موضوعی بررسی کند. امکان رسیدگی بعدی در شورای دولتی به قرارگرفتن اختلاف در دسته‌های محدود مقرر برای فرجام وابسته است.
قطعیت حکم به عمل اداری و وضعیت زمانی مورد رسیدگی مربوط است. تصمیم تازه بر پایه واقعه یا دلیل مستقل می‌تواند موضوع اختلاف دیگری باشد.
آثار حذف ابطال و غیرفعال شدن
حذف اداری، ابطال قضایی و غیرفعال‌شدن کد سه وضعیت متفاوت‌اند. ابطال بی‌اعتباری عمل مورد رسیدگی را نشان می‌دهد، در حالی که غیرفعال‌شدن فقط پایان اثر جاری ثبت را بیان می‌کند.
تغییر وضعیت کد، تصمیم مستقل ممنوعیت ورود، اخراج یا رد اقامت را خودکار لغو نمی‌کند. اگر تصمیم دیگر کاملاً بر وی هشتاد و هفت استوار باشد، از میان رفتن مبنا می‌تواند ادامه اعتبار آن را تحت تأثیر قرار دهد.
اصلاح کد نیز احیای خودکار حمایت موقت یا حمایت بین‌المللی ایجاد نمی‌کند. وضعیت حمایتی باید در چارچوب مقررات و تصمیم مربوط به همان وضعیت تعیین شود.
نتیجه گیری
وی هشتاد و هفت ثبت اداری خروج داوطلبانه در نظام حمایت موقت است. این کد ماهیت امنیتی یا کیفری ندارد و به‌تنهایی تصمیم اخراج یا ممنوعیت ورود محسوب نمی‌شود.
ارتباط مستقیم کد با اتباع ایرانی محدود است. وجود آن در پرونده تبعه ایرانی می‌تواند به سابقه وضعیت یا هویت دیگر، خروج ثبت‌شده یا خطای تطبیق داده مربوط باشد و عنوان کد به‌تنهایی هیچ‌یک را ثابت نمی‌کند.
اعتبار ثبت به وجود حمایت موقت، وقوع خروج، رضایت آزاد و آگاهانه، ترجمه قابل فهم و سازگاری فرم با اسناد مرزی وابسته است. کد، پایان وضعیت، اخراج، ممنوعیت ورود و تصمیم اقامت اعمال جداگانه‌اند.
دعوی علیه کدی که اثر قطعی و اجرایی دارد در نبود مهلت خاص تابع مهلت عمومی شصت روز از ابلاغ است. دعوی علیه تصمیم اخراج مهلت هفت‌روزه دارد، طرح دعوی به‌تنهایی اجرا را متوقف نمی‌کند و حکم نخستین در مهلت سی روز تابع استیناف است.